به نظرتون چرا انقدر سخته برام کلاسای یکشنبه رو شرکت کنم؟ از استادایی که به دانشجو سخت گیری می کنن متنفرم

از استادایی که نمی فهمن بعضی از دانشجوها شاغلن متنفرم.. واقعا کاش یه معیار سنجش شعور واسه استاد شدن میذاشتن... چقدر بعضی از اساتید به دانشجوها مدیونن

میشه بیایین تو وبلاگم تا با همدیگه چند کلامی حرف حساب بزنیم؟ دلم می خواد تا آخر شب با یکی از اون گپ های فلسفی و بی سر و ته بزنیم دلم برای گذشتم تنگ شده؛ برای وقتایی که خاله نذری میداد و همه مون خونش جمع می شدیمواسه اون وقتا که بهنام و بهزاد بودن؛ جمعامون جمع بوددلم واسه خاله سروناز تنگ شده.. برای مامان، برای بچگی های خودم کاهش می شد به گذشته ها برگشت.. کاش

کلاس فردای بهارک محمودی رو نمیخوام شرکت کنم؛ حال و حوصله ندارم ولی سه جلسه غیبتم پره. نمی دونم چه غلطی کنم فقط الان دارم به این فکر میکنم که تحت هیچ شرایطی من فردا دانشگاه نمیرم.فردا معاون وزیر خارجه تو دانشگاه جلسه داره؛ پس فردا ام زاکانی! اونا رو هم شرکت نمیکنم.مصاحبه هامو تنظیم نکردم، درسامو ننوشتم، خوندنیهامو نخوندم، نوشتنیهامو ننوشتم. دیگه نمی دونم قراره چی پیش بیاد و چه دری به تخته بخوره، که این حالت خمودگی رو از من دور کنه... الان که دارم این متن رو مینویسم،به ۳ترم بعد که قراره پایان دانشگاه برام رقم بخوره فکر میکنم.کاش زودتر تموم بشه دوری مسیر پدرمو درآورده رسما